زندگی برای من ، یک سلام آشنا ...

یک صدای همنوا ...

یک دل پر از صفا ...

این گذشت پرشتاب لحظه هاست ...

زندگی برای من ...

تکیه گاه مهربان و روح لاجوردی پدر ...
 
در صدای خنده ی برادرم ...

در نگاه پرلطافت و قشنگ مادرم ...

در پناه گرم خانواده ام نهفته است ...

زندگی برای من دوستی ، صداقت است ...

دوستی به رنگ آبی کبود ...

دوستی ، زلال و صاف ...

بی سیاهی و دروغ و دود ...

زندگی برای من ، ترجمان شاد بودن است ...

خواه بر سریر پر شکوه عرش ...

یا که بر بساط بی ریای فرش ...

زندگی برای من ...

گرچه کوله بار مهملی ست ...

با هزار پاسخ نگفته و هزار درد ...

با تبسم زلال کودکی ، یا که خاطرات بچه گی ، عروسکی ...

می توان دلیل زنده بودنی درست کرد...

این غبار زندگی اگر که هست ...

در شتاب لحظه ها ...

با تمام دردها ...

این امید پاک را نمی دهم ز دست ...

 

این نوشته آخر شادی و امیده !!!!!!!!!!!!!!!!!! نه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آره شادم .... آخه دیروز به یه بچه لبخند زدم .... اونم خندید .................

فهمیدم هنوز بزرگ نشدم (:

/ 4 نظر / 5 بازدید
Asal

هنوز زوده واسه بزرگ شدن عزیزم 19 سال که هیچ کاچ تا 30 سالگی هم آدم بزرگ نشه . دنیای آدم بزرگا دنیای سختیه

الهام

سلام عسل جون ... باهات موافقم عزیزم[لبخند] من می شناسم شما رو ؟

لطیف

سلام آدم تا وقتی که بزرگ نشده امید داره، من که به خودم قول دادم هیچوقت بزرگ نشم. چون دوست ندارم امیدمو از دست بدم.[گل]

مهدی

استطاعت به زندگی امید می خواد امید داشتن هم شور و نشاط - گاها الکی - می خواد بچگی هم که تا دلمون بخواد شور و نشاط توشه! من با لطیف کمی موافقم اون مقداری هم که موافق نیسم واسه اینه که آدم تو هر شرایطی هست باید امیدی تو دل خودش داشته باشه .. یعنی مجبوره آدم بزرگ هم مجبوره امید داشته باشه! یادمون باشه اگه یهو گنده شدیم ... فوری کوچولو شیم![لبخند] در ضمن به نظرم بزرگ شدن چیزی جدا از گذشت وقت و بیشتر شدن سن آدماست موفق باشید