از همه جورش این جا یافت می شود

 

از همه جورش این جا یافت می شود  :

 

کهنه و قدیمی ، با کوله باری خاک نشان از عمر  ِ رفته اش ؛

زیبا و درخشان ، با خطوطی از رد  ِ آب ، حاکی از تازه گیش و اینکه هنوز در یادی جای دارد

که از یاد نبرده یادش را  ؛

خانواده گی و پرشکوه  ، گویی همه گی برای رفتن به یک میهمانی  ِ مجلل خود را

آراسته اند  ؛

تنها و پریشان  ، همگام  و همنشین  ِ اندک علفی هرز  ، بی نشانی از هرچه زنده گی

می نامندش  ؛

...

آری ؛

از همه جورش این جا یافت می شود  ... !

و من هم ، سرانجام ، خواسته یا ناخواسته ، باید تن در دهم به وهم  ِ رعب آور  ِ یکی از

این ها  ؛

و پذیرا شوم هماغوشی  ِ بی بُعدش را

آخر

روزی

تنها  ...

کهنه و قدیمی یا زیبا و درخشان ؛

پرشکوه و خانواده گی یا تنها و پریشان   ...

سرانجام ، سرانجام ، سرانجام

...

نمی دانم خاک  ِ آخر را چه دستی خواهد پاشید

و کدام گام آخرین بدرود را خواهد گفت ؛

" تنها عروسکم را می خواهم و فانوسی "

...

خاک  ِ آخر و گام  ِ آخر هم پیشکش  ِ تمام  ِ آنهایی که بودنت پلی فرسوده است برای

خاطر  ِ آرامشان ؛

و نبودت را با شکوهی بی بُعد می آرایند تا خاطرشان پریشان نشود از ناهمگونی  ِ

رفتارشان ...

آری

...

"تنها عروسکم را می خواهم و فانوسی ..."

.

.

.

چرا که زنده گی را دوست نمی دارم ، اما از تنهایی و تاریکی  ِ ته  ِ گور ، می ترسم ...

 

-----------------------------------------

 

پی نوشت : " در حیرتم از مرام  ِ این مردم  ِپست

                  این طایفه ی زنده کش  ِ مرده پرست

                  تا هست به ذلت بکشندش به جفا

                  چون نیست به عزت ببرندش سر  ِ دست ... "

/ 3 نظر / 6 بازدید
سین.میم

زندگی رو دوست ندارم اما مرگو خیلی دوست دارم ... ولی یه چیزی هست ... اونم اینه که تا زنده ام زندگی می کنم ... همین ...

...

از بی کفنی زنده ایم...

حسن بالو

بسیار عالی دورود بر تو دختر خوب و با ذوق