من ، خود ، روایت ِ خسته گی هایم هستم ...

 

 

می توانی بی دهان بسرایی مرا ؟

و یا بی واژه مرا وزن کنی در ترازوی مضامینت ؟

می توانی ... ؟

می توانی بی که چشم هایم را به هزار غزلواره ی بی باور نسبت دهی ، دوستم بداری

و یا خشک نخواهی مرا در چمن زار  ِ نابارور  ِ ذهنت ؟

می توانی ؟

...

من آن نت  ِ خاموشم  ؛

بار بر دوش  ِ تمام  ِ لرزش های جهان

تمام  ِ تارها و کوبه ها  و اصوات و آواها و آرام گرفتن ها ...

مرا نخوان ؛

مرا ورق نزن ؛

تنها به تماشایم بنشین

شاید رازم را فهمیدی ...

 

 

/ 7 نظر / 10 بازدید
رامین

آشنا! ... ای آشنا! بی دهان بی چشم بی ذهن!!!!! بی گوش به نظاره ات خواهم نشست كه رازت را آشنایَم اى آشنا!

سعیده

[متفکر][متفکر][متفکر][متفکر][متفکر] . . . فقط نگاه می کنم!!!!!!!!!!!! سلام موفق باشی دوست من.

طومار

ای کاش همه مان توان تماشا کردن داشتیم خوب میدیدیم آن وقت دیگر.....

علی فخرعلی

man b tazegi pageto peyda kardam cheghad khob minevi30 aramesho mishe to matnat didmishe hes kard mishe boooooooooooooid kheyli khobi to neveshtan go on

سیب

چه تماشایی بود . . .

فروغ

نه شک دارم بتوانی! ....