قطعه های گم شده ی من ...

 

 

خاکی شدم غنی از تمامی  ِ دردها

اندکی پای این درخت  ِ خسته بریزم ...

شاید جوانه زد !

 

 

----------------

 

 

می دانی از چه اینسان لیز می خورم میان  ِ دستان  ِ چرب و درشت  ِ زنده گی ؟

...

روحم را صیقل داده ام ...

 

 

----------------

 

 

روح  ِ سالخورد  ِ من ، برهنه گام بر می دارد میان  ِ سوزناکی  ِ دیوانه وار  ِ اینهمه

بیداری ...!

می دانم ، این گرما روزی مرا ذوب خواهد کرد

...

 

 

----------------

 

پی نوشت >> این سه قطعه را که به هم بچسبانی مرا می یابی در هم شکسته ، با

قطعه هایی که هیچوقت پیدا نخواهد شد ...

به گمانم در زنده گی  ِ نخستینم پازلی بودم ، به دست  ِ کودکی بازیگوش که تکه هایم

را هریک جایی جا گذاشت تا من بمانم اکنون ، اینجا ، اینگونه ...

 

 

/ 4 نظر / 7 بازدید
رامین

قشنگ و مبهم و راز آلود!! [متفکر]

دیانا

لیز خوردن بهونه ای تا دست اونی که دوستش داری محکمتر فشار بدی قوی باش دوست من به سان عشق وزیبایی