کودکی بودیم بازیگوش
از نشاط و شور ما مدهوش
بی غم از دنیا و مافیها
غرق ِ لذت های روزافزا
زندگی معنای زیبای محبت بود
غم نبود و دشمنی کم بود
بی خبر بودیم از نیک و بد ِ هستی
شادمان ، بی غم ، سراسر غرق در مستی
کم کمک شور و صفا کم شد
خنده هامان ، شکل ِ ماتم شد
لیک تنها چاره مان ، ناچار عادت شد
زندگی مفهوم ِ تلخ واقعیت شد
ذهنمان ناگه تهی از مهربانی شد
قلبمان جولانگه ِ صد حیله و نیرنگ بازی شد
می رویم آخر از این دنیای وانفسا
زندگی مان هست بس کوتاه
گر بدی کردیم ، یا خوبی ، به خود کردیم
چونکه می ماند فقط این یادگار از ما
                                                                        
                                                                 "Written By Me"
/ 2 نظر / 3 بازدید
سعیده

ای ول دمت گرم خیلی باحال مینویسی این شعرات معرکه است. واقعا ازخوندنشون لذت میبرم همینطوری ادامه بده شاعر "جوان" و موفق

الهام

مرسی . تو لطف داری . نه بابا اینا قافیه ی درست و حسابی نداره . در هر حال مرسی نظرت ...