خنده ها حماسه اند ....

چون حماسه ای که عزم کرده ای به بودنش ...

 یا ترانه ای و لحظه های ساده ی سرودنش ...

 انحنای ایی دو خط ِ بسته را ...

 در مسیر ِ حمل ِ این وجود ِ سرد و خسته را ...

هرکجا ، همیشه پایدار دار ...

خنده را به روی طرح ِ صورتت ...

 گر شکسته ای و خسته باز برقرار دار ...

 گرچه خنده التیام ِ درد نیست ...

 یا که مرحمی بر این وجود ِ سرد نیست ...

 خود ولی شروع ِ بودنی دوباره است ...

آن برای بودنت مصرترین بهانه است ...

این پیام ِ آخرین ِ من به توست ...

این دل ِ شکسته را ز ِ هرچه غم تمیز دار ...

 گر هنوز در پی ِ بهانه ای برای زنده بودنت ...

این دلیل ِ ناب را عزیز دار ...

/ 3 نظر / 8 بازدید
صفحه دوست داشتنی

سلام...اولین بارمه اینجا اومدم ولی متن بسیاز زیبایی نوشتین....خوشحال میشم به من هم یه سر بزنی...بدرود.[گل]

سعیده

سلام تبریک می گم بهت برای نوشته های زیبات . بالاخره شعرات رنگ امید گرفتنا!!!!![خداحافظ]