رویا و رنگین کمان و رسیدن ...

 

مرا آواز کن ای خوب

دلم را شوخ و شنگ  ِ مهربانی هات کن ، ای خوب  ِ شهرآشوب

مرا آواز کن ، آوازی از پاکی

بیا با من ، مرا با خود ببر تا مرز  ِ بی باکی

بیا بی مرز تا آنسوی فرداها

برای قاصدک ها همسفر باشیم

بیا گنجشکک  ِ سرخورده از پرواز را ، ما بال و پر باشیم

مرا از لحظه های رخوت  ِ دیروز پیدا کن

برایم نغمه ای از هفت رنگ  ِ ساز برپا کن

گمم کن در هیاهوی پر از آرامش  ِ آغوش  ِ آرامت

اگر خامی ست این ، فرصت عطا کن تا شوم خامَت

من و دل راز  ِ دریا را ز  ِ چشم  ِ مهربانت نیک فهمیدیم

بیا آغوش وا کُن ، غرقه ام کُن ، تا یکی باشیم در آغاز و انجامَت ...

 

 

/ 4 نظر / 5 بازدید
عاشق کوهستان

[گل][دست] سلام

رامین

باید بگم که ... اشک و لبخند رو باهم تجربه کردم با این نوشته. مرسی الهام عزیز. مرسی.. هزاران بار سپاس [لبخند]

سمیرا

سلام دنبال خطی نوشته ای عکسی آهنگی چیزی می گشتم که حالم را بهتر کنه. و شعر شما چنین کرد! باید ممنون طومار باشم شاید! درود[گل]