به و برای نیلوفر عزیز که راه یابی به ژرفای قلبش کار ِ هرکسی نیست :

 

 

عشق در تک تک ِ اجزای جهان ...

عشق بنیان ِ نهاد ِ انسان ...

عشق در موج به موج ِ دریا ...

عشق در زمزمه ی شعر ِ قشنگ ِ پریا ...

آن خدایی که سرآغاز و سرانجام ِ جهان را بنوشت ...

همه ذاتش را ، هستی را ، با عشق سرشت ...

عاشقی دین ِ بزرگی ست که هرکس نتواند پرداخت ...

برج ِ عاجیست که هرکس نتوان آن را ساخت ...

عاشقی رسم ِ تقدس شده ای بوده و هست ...

عهد ِ سختی ست که از باد ِ حوادث نشکست ...

عاشقی گرچه همه اینها بود ...

داستان گونه و بس زیبا بود ...

عشق در عصر ِ مدرنیزم دگر بی معناست ...

همه اینها که بگفتم من بر باد ِ هواست ...

دگر اکنون عشق ، خوبی و وفا ...

جای خود را بسپرده به تنفر ، به دورویی ، به ریا ...

عشق پندار و خیال ِ هرکس ...

گلکی آغشته به خار وخس ...

تو که روحت دریا ، ژرف و زلال و آبی ...

و به مانند ِ ستاره باران ِ شبی مهتابی ...

تو ز ِ من بشنو به این پندار آشفته مشو ...

و به دنبال ِ سراب ِ سیه ِ عشق مرو ...

 

/ 2 نظر / 6 بازدید
شگفت انسان

سلام وب قشنگي دارين ... .. . به من هم سربزنيد . .. ... با تبادل لينک چطوريد؟ ... .. . همين[دست][خداحافظ]

نیلوفر

ماییم و شور مستی,مستی و بت پرستی/زین سان که ما شدستیم,از ما دگر چه اید؟