رفتی و رد پای عزیزت به هرکجا

در جای جای هر غزلم باز کرد جا

من در تمام  ِ قافیه ها از تو دم زدم

هرگز نبود نام  ِ عزیزت ز  ِ من جدا

دیگر تمام  ِ شعرم یکسر بهانه شد

تا بل سبک شوم به تمنای یک سکوت

آزاد و شاد پر بکشم سوی واژه ها

واژه نه واژه بود تو بودی تو

دیگر نه شعر بود کلام  ِ من

حسی پر از حضور  ِ تو بود ای خوب

احساس  ِ بی نظیری یک رویا

حالا که حرف می زنم از خوبی

از تو خیال  ِ خوب به خواب  ِ من

از یاد می برم همه شعرم را

غم نیست گر شبیه به شعری نیست

وقتی خیال  ِ توست به هر واژه

یکسر تمام  ِ شعر شود زیبا ...

 

/ 0 نظر / 6 بازدید